Veel gestelde vragen

Nee, slechts actuele gegevens worden gebruikt om een nieuwe match te bepalen. Jongeren waarvan ooit een traject met goed resultaat is afgerond hebben weer twee keer een signalering nodig om een nieuwe match te veroorzaken.

Ja, de werkwijze van de verwijsindex N&M-Limburg is aangemeld bij het College Bescherming Persoonsgegevens. Door de hulpverleners worden alleen de NAW-gegevens, het GBA-nummer, geboorte- en signaleringsdatum aan de verwijsindex N&M-Limburg doorgegeven. De verwijsindex N&M-Limburg ontvangt geen dossiers en weet de reden van signalering niet. De verwijsindex N&M-Limburg is van het dat en niet van het wat!

Ja, in het systeem zitten veel gegevens. Het gaat dan om gegevens zoals bijvoorbeeld, wie melden nu kinderen of jongeren aan, hoe lang duurt een traject, uit welke gemeente komen de meeste matches, welke organisaties zijn vaak betrokken bij een match, wie is vaak de hoofdregisseur, waar stokt het proces, hoeveel interventies zijn er gepleegd .

Nee, het systeem is zo gebouwd dat alleen geautoriseerde gebruikers van aangesloten bronorganisaties het systeem kunnen gebruiken.

Nee, de verwijsindex N&M-Limburg is niet verantwoordelijk voor de inhoud en het aanbod van een organisatie voor een jongere. De hulpverlenende instantie heeft een eigen kerntaak en zal vanuit deze kerntaak het kind of de jongere altijd een traject aanbieden. Iedereen doet vooral gewoon zijn werk, los van een match in de verwijsindex N&M-Limburg.

Risicosignalering is een veelomvattend begrip waar een wereld van methodieken achter schuil gaat. Iedere hulpverlenende instantie bepaalt zelf, op grond door hen zelf opgestelde risicoprofielen, wanneer een situatie zorgelijk is of niet. Het verdient aanbeveling dat risicoprofielen per werkveld zoveel mogelijk uniform zijn: iedereen meldt op grond van dezelfde risico's. Om dit proces te ondersteunen dienen de universele rechten van het kind als handvat.

Ja, ervaringsgegevens uit o.a. Rotterdam geven aan dat de verwijsindex N&M-Limburg probleemloos de signaleringen en de te verwachten matches aankan.

Een jongere die verhuist naar buiten de eigen regio wordt ook aangemeld bij de VIR (verwijsindex risico's jeugdigen). In de nieuwe gemeente komt dan een signaal binnen over diezelfde jongere zodat contacten kunnen worden gelegd en de hulpverlening ook in de nieuwe gemeente doorgang kan vinden. Dit werkt ook hetzelfde wanneer een kind/jongere vanuit een andere gemeente naar onze regio komt. De verwijsindex risico's jeugdigen is tot stand gekomen in opdracht van het ministerie van Jeugd en Gezin, in samenwerking met een aantal expertgemeenten en de Vereniging van Nederlandse Gemeenten. Uit rapporten van onder andere Operatie JONG bleek dat vaak meerdere hulpverlenende instanties zich tegelijkertijd met jongeren bezighouden, maar dat zij nog te weinig informatie met elkaar delen en onvoldoende samenwerken. Dit komt doordat zij in verschillende disciplines of gemeenten actief zijn en vaak niet van elkaar weten dat zij met dezelfde jongere te maken hebben. De Verwijsindex wil dit voorkomen door risicosignalen van hulpverleners over jongeren, uit heel Nederland, bij elkaar te brengen. Zo kunnen hulpverleners eenvoudig en in een vroegtijdig stadium contact met elkaar opnemen voor betere hulp aan de jongere. van dienstverlening en naar het profiel van de jongere. Op basis van een gezamenlijke analyse wordt besloten hoe en welk nieuw "aanbod" de jongere krijgt.

Ja, alle ouders en hun kinderen en jongeren waarvan het systeem een match heeft gemaakt krijgen een brief. In de brief staat dat de jongere is gesignaleerd bij de organisaties die de jongere gemeld hebben. De jongere / ouders / verzorgers kunnen contact opnemen met de verwijsindex N&M-Limburg en inzicht krijgen in de matchmelding.